Olijfolie?? Gadver !!

Gregor Christiaans, gediplomeerd olijfolie proever en eigenaar van horeca groothandel Olijfbedrijf, geeft maandelijks zijn blik op de wereld. Deze keer als toeschouwer in zijn eigen vakgebied. Hij weet zijn markt te beschrijven en deze lijkt wat mij (C4MIEL, – red.) betreft verdomd veel op wat je in fashionland ziet. Het woord is aan Gregor.

Dat olijfolie gezond is, weten we inmiddels wel. Dat er nog een hoop te leren valt, ook. Als ik zie hoe er gestrooid wordt met olijfolie termen… my God.

Zo zag ik laatst een winkel die niet alleen extra vierge olijfolie verkoopt, maar ook premium extra vierge olijfolie en zelfs ultra premium extra vierge olijfolie. De grootste kolder natuurlijk. Er bestaan maar 4 gradaties, beste mensen. Van hoogste naar laagste kwaliteit is dat extra vierge olijfolie, vierge olijfolie, olijfolie en Pomace (Spanje) of Sansa (Italië). Niets ultra premium of premium of zelfs extra EXTRA vierge zoals ik ook eens gelezen heb. Dat laatste is een initiatief van een aantal Australische olijfolieboeren. Gedachte erachter is om consumenten te leren dat niet alle extra vierge is wat het moet zijn, namelijk…..ehm….extra vierge!!!

Olijf Olie

Ik was natuurlijk wel benieuwd naar de reden van die prachtige benamingen. Premium en ultra premium moet dan toch wel erg goed zijn. Ik kon slechts 2 duidelijke verschillen waarnemen: de verpakking en de prijs. En dat is natuurlijk prima. Dat er mensen zijn die zo gek zijn om €185,- voor een fles olijfolie te betalen moeten ze vooral zelf weten. De fles is in ieder geval prachtig! Met handtekening, gegraveerd, een ‘jasje’ er omheen, briljant. Vooral briljante marketing natuurlijk. Maar geloof me, het is alleszins geen zekerheid dat het ook echt goede olijfolie is.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik in het begin ook de tem de ‘Grand Cru’ onder de olijfoliën heb gebruikt voor een olijfolie. Slaat nergens op. Grand Cru bestaat wel maar is een officiële benaming voor een zekere kwaliteit in wijnen. WIJNEN ja, niet OLIJFOLIE. Olijfolie heeft veel overeenkomsten met wijn, maar Grand Cru is er geen van. Al doende leert men zullen we maar zeggen.

Gregor

Dit verhaal vertel ik vaak en graag bij presentaties en tastings. De vraag die ik daar mee gelijk uitlok is natuurlijk: ‘wat is dan goede olijfolie en waar moet ik dan op letten in de super. Vertel ons dat nou gewoon!’ Tja en daar laat ik het afweten. Belachelijk? Flauw? Suf? Misschien. Mensen moeten het zelf ervaren vind ik. Ga naar de super, koop een fles, ruik en proef. En als u iets vreemds ruikt of proeft, als het niet lekker is, als, nou ja, als het gewoon vies is, draai dan de dop terug. Of stop er een kurk in, doe er iets mee, maar ga vooral terug naar de winkel. En eis een nieuwe fles. Of eis je geld terug. Doe in ieder geval iets. Gecompliceerd is het niet. Althans, zolang het over een vieze reuk of smaak gaat. Als de olijfolie te bitter is of veel te scherp, dan is dat geen negatieve afwijking. Dan voldoet de olie niet aan je smaak. Zij kan dan hoogstens uit balans zijn. Overigens moet je er dan ook maar vanuit gaan dat de olijfolie is getest in een officieel laboratorium en voldoet aan de labwaarden voor een extra vierge olijfolie. Inderdaad, ook daar MOET een olijfolie aan voldoen voordat ‘extra vierge’ op het etiket mag. Zo fraudegevoelig als de pest natuurlijk. Immers, wie controleert dat?

Enfin, welkom in de wondere wereld van olijfolie. Ik moet toch eens een boekje over retail olijfolie schrijven à la Harold Hamersma met zijn wijnen. Prachtig boekje. Al is het alleen al de schrijfwijze! En Grand Cru’s kunt u daar wel in vinden.

Daar wel!

Veel succes met proeven en slurpen! Gracias,

9 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.